Δεν καταχράστηκα ποτέ την ανοχή σου, τις ιδέες μου να σου τις μεταλαμπαδέψω… «πόσο μάλλον» … να σου τις επιβάλω!
Το ήθος μου δεν μου το επιτρέπει.-
Παλεύω μια ζωή … την Ανθρωπιά μου να κρατήσω … Μήπως και νιώσω … έστω και για Λίγο… πως «τείνω» να γίνω κομμουνιστής!!!
Γιατί για μένα κομμουνιστής πρώτα σημαίνει ΑΝΘΡΩΠΟΣ και δεύτερα ΙΔΕΟΛΟΓΟΣ!!!
Λεύτεροι άνθρωποι … Λεύτερα συλλογίζονται και ….Λεύτεροι Λογίζονται!!!
Κι αυτός ο Απλός και Λαϊκός…που πάει στην Αρνησιά… κι αυτός που πάει στην Ξενιτιά … την ίδια τύχη έχει!!!
Τον Λιώνει στην πλειονότητά του αυτό τ’ απάνθρωπο καπιταλιστικό σύστημα.
Ο πραγματικός Αγωνιστής μένει στον τόπο του και παλεύει… και δη… «Επί ματαίω»!!!
Λακωνική ρήση… «Η ταν η επί τας»!!!
Τ’ ακούς φίλε μου… Νιόνιο Τσακνή;
Που μου είπες …όσα κολακευτικά μου είπες … για τα γραφόμενά μου!
«Γράφεις … Νομοτελεικό στίχο»!
Μου το είπες αυτό…Νιόνιο… Ναι η Όχι;
Κι άλλα πολλά…
Ναι ρε Νιόνιο ….Γράφω .. ότι κι όπως γράφω…
Τώρα θα σε βαρέσω εκεί που σε πονάει…. Εμένα ο αείμνηστος ΕΠΟΝίτης πατέρας μου με φύτεψε και με ρίζωσε … Μέσα στο Λαϊκό Κίνημα…εκεί που έπρεπε κι εκεί … που Άξιζε κι Αξίζει!!!
Εσένα η Αείμνηστη Μανούλα σου … η Λεβέντισσα Αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης και του ΔΣΕ… τι σου εμφύσησε;
Ναι ρε Νιόνιο …. Έχεις τα τηλέφωνά μου… το κινητό μου και το σταθερό μου…Γιατί δε μου τηλεφωνείς;
Αισθάνεσαι Ενοχή;
Όπως κι εγώ έχω το σταθερό του σπιτιού σου και το κινητό σου … Δεν επικοινώνησα μαζί σου από τότε που έγραψες … «Εκείνη την Επιστολή»… ούτε και θα το κάνω … αν κι η συναισθηματική μου πίεση το επιβάλει…
Δεν μπορώ Νιόνιο!!!
Κι Εσύ ξέρω πως … Δύσκολο σου είναι… ν’ ακούσεις… τη Βουρκωμένη Κραυγή του Μήτσου του Ντόκα!!
Το μόνο ένα που ξέρω είναι…πως οι πραγματικοί Λαϊκοί Άνθρωποι κι Αληθινοί Πατριώτες … μείνανε και μένουνε στον τόπο τους… Ανάμεσα στο Λαό Μας…
Πέρα απ’ αυτής της Λαοπλάνας, Αντιλαϊκής Εξουσίας τους Θώκους….
Παλεύοντας μ’ όποιο κόστος… για τα δίκια του Λαού τους ..η των Λαών τους!
Η παλιότερη κι η πρόσφατη Ιστορία του τόπου μας με δίδαξε και μου απέδειξε … πως οι φιλοτομαριστές, οι οσφυοκάμπες, οι οπουρτουνιστές … πέταξαν «Δόρυ κι ασπίδα» και διάβηκαν στ’ απάγκια της αυτοσυντήρησής τους!
Και το πιο αβάσταχτο … τα καπιταλιστικά συμφέροντα ….. μετά από κάθε αναμπουμπούλα τους φέρανε αυτούς…που φέρανε… να διαφεντεύουν τις τύχες μας μέχρι και σήμερα!!!
Τ’ ακούς φίλε μου… Νιόνιο Τσακνή;
Εσένα η Αείμνηστη Μανούλα σου … η Λεβέντισσα Αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης και του ΔΣΕ… τι σου εμφύσησε;
ΥΓ: Αυτό κείμενο τ’ αφιερώνω πρώτα στον Διονύση Τσακνή … δεύτερα στην Συντρόφισσα Νατάσσα… που παλιότερα μου είπε: «Δώσε μιαν Απάντηση στον Τσακνή»…
Της απάντησα τότε … «όταν βρεθώ… θα το κάμω»… τώρα μπόρεσα…
Αυτό το κείμενο τ’ αφιερώνω και στους… «Τότε και στους μετά»… «Σ ’ όσους ζουν…σκέπτονται και πορεύονται … σαν εμάς»….
ΥΓ:1 Επιφυλάσσομαι … Αν Αμφισβητηθώ η κι αν προκληθώ… Αυτόθυσιαστικά … να επανέλθω!!!
Δημήτρης Ντόκας
Το ήθος μου δεν μου το επιτρέπει.-
Παλεύω μια ζωή … την Ανθρωπιά μου να κρατήσω … Μήπως και νιώσω … έστω και για Λίγο… πως «τείνω» να γίνω κομμουνιστής!!!
Γιατί για μένα κομμουνιστής πρώτα σημαίνει ΑΝΘΡΩΠΟΣ και δεύτερα ΙΔΕΟΛΟΓΟΣ!!!
Λεύτεροι άνθρωποι … Λεύτερα συλλογίζονται και ….Λεύτεροι Λογίζονται!!!
Κι αυτός ο Απλός και Λαϊκός…που πάει στην Αρνησιά… κι αυτός που πάει στην Ξενιτιά … την ίδια τύχη έχει!!!
Τον Λιώνει στην πλειονότητά του αυτό τ’ απάνθρωπο καπιταλιστικό σύστημα.
Ο πραγματικός Αγωνιστής μένει στον τόπο του και παλεύει… και δη… «Επί ματαίω»!!!
Λακωνική ρήση… «Η ταν η επί τας»!!!
Τ’ ακούς φίλε μου… Νιόνιο Τσακνή;
Που μου είπες …όσα κολακευτικά μου είπες … για τα γραφόμενά μου!
«Γράφεις … Νομοτελεικό στίχο»!
Μου το είπες αυτό…Νιόνιο… Ναι η Όχι;
Κι άλλα πολλά…
Ναι ρε Νιόνιο ….Γράφω .. ότι κι όπως γράφω…
Τώρα θα σε βαρέσω εκεί που σε πονάει…. Εμένα ο αείμνηστος ΕΠΟΝίτης πατέρας μου με φύτεψε και με ρίζωσε … Μέσα στο Λαϊκό Κίνημα…εκεί που έπρεπε κι εκεί … που Άξιζε κι Αξίζει!!!
Εσένα η Αείμνηστη Μανούλα σου … η Λεβέντισσα Αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης και του ΔΣΕ… τι σου εμφύσησε;
Ναι ρε Νιόνιο …. Έχεις τα τηλέφωνά μου… το κινητό μου και το σταθερό μου…Γιατί δε μου τηλεφωνείς;
Αισθάνεσαι Ενοχή;
Όπως κι εγώ έχω το σταθερό του σπιτιού σου και το κινητό σου … Δεν επικοινώνησα μαζί σου από τότε που έγραψες … «Εκείνη την Επιστολή»… ούτε και θα το κάνω … αν κι η συναισθηματική μου πίεση το επιβάλει…
Δεν μπορώ Νιόνιο!!!
Κι Εσύ ξέρω πως … Δύσκολο σου είναι… ν’ ακούσεις… τη Βουρκωμένη Κραυγή του Μήτσου του Ντόκα!!
Το μόνο ένα που ξέρω είναι…πως οι πραγματικοί Λαϊκοί Άνθρωποι κι Αληθινοί Πατριώτες … μείνανε και μένουνε στον τόπο τους… Ανάμεσα στο Λαό Μας…
Πέρα απ’ αυτής της Λαοπλάνας, Αντιλαϊκής Εξουσίας τους Θώκους….
Παλεύοντας μ’ όποιο κόστος… για τα δίκια του Λαού τους ..η των Λαών τους!
Η παλιότερη κι η πρόσφατη Ιστορία του τόπου μας με δίδαξε και μου απέδειξε … πως οι φιλοτομαριστές, οι οσφυοκάμπες, οι οπουρτουνιστές … πέταξαν «Δόρυ κι ασπίδα» και διάβηκαν στ’ απάγκια της αυτοσυντήρησής τους!
Και το πιο αβάσταχτο … τα καπιταλιστικά συμφέροντα ….. μετά από κάθε αναμπουμπούλα τους φέρανε αυτούς…που φέρανε… να διαφεντεύουν τις τύχες μας μέχρι και σήμερα!!!
Τ’ ακούς φίλε μου… Νιόνιο Τσακνή;
Εσένα η Αείμνηστη Μανούλα σου … η Λεβέντισσα Αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης και του ΔΣΕ… τι σου εμφύσησε;
ΥΓ: Αυτό κείμενο τ’ αφιερώνω πρώτα στον Διονύση Τσακνή … δεύτερα στην Συντρόφισσα Νατάσσα… που παλιότερα μου είπε: «Δώσε μιαν Απάντηση στον Τσακνή»…
Της απάντησα τότε … «όταν βρεθώ… θα το κάμω»… τώρα μπόρεσα…
Αυτό το κείμενο τ’ αφιερώνω και στους… «Τότε και στους μετά»… «Σ ’ όσους ζουν…σκέπτονται και πορεύονται … σαν εμάς»….
ΥΓ:1 Επιφυλάσσομαι … Αν Αμφισβητηθώ η κι αν προκληθώ… Αυτόθυσιαστικά … να επανέλθω!!!
Δημήτρης Ντόκας
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου